നിരന്തരസഞ്ചാരത്തിന്റെ ലോകമാണ്, അല്ലെങ്കില്,
ലോകത്തിന്റെ നൈസര്ഗ്ഗികാവസ്ഥയായ നിരന്തര
ചലനമാണ് വിജയരാമന്റെ കവിതയുടെ
ആധാരം; ആ ലോകത്തില് തന്റെ
അസ്തിത്വത്തെയും പ്രപഞ്ചാസ്തിത്വത്തെയും
ലോകാനുഭവ തീവ്രതകളെയും എഴുതാനുള്ള
ശ്രമമാണ് കവിത. അസ്തിത്വത്തിന്
സ്ഥലവും ചലനത്തിനു കാലവും
ഉണ്ടെങ്കില് മാത്രമേ സഞ്ചാരം സാദ്ധ്യമാവുകയുള്ളൂ; അതുകൊണ്ടുതന്നെ സ്ഥലകാലബദ്ധമായ
ഒരു ലോകം, സമയബന്ധിതമായ
ചലനത്തിന്റെ ലോകം അതിന്റെ
ആനുഭവികവും വൈകാരികവുമായ വൈവിദ്ധ്യ
ങ്ങളോടെ ഈ കവിതകളില് വിടര്ന്നു
നില്ക്കുന്നു.
പി കെ രാജശേഖരന്