Skip to main content
Submitted by admin on Mon, 12/03/2018 - 11:02

ഒരു ശാസ്ത്രവും സമഗ്രമല്ല, പരീക്ഷണനിരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ നിരന്തരം നവീകരിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു വൈജ്ഞാനികശാഖയും ശാസ്ത്രമെന്ന വിശേഷണം അര്‍ഹിക്കുന്നുമില്ല. ഏതൊരു വൈജ്ഞാനികശാഖയും പങ്കുവയ്ക്കുന്ന ജീവിതവീക്ഷണം അതിന്റെ പ്രയോക്താക്കളായ സാമൂഹിക ശക്തികള്‍ക്ക് അനുകൂലമായിരിക്കും. അറിവിനെ മലിനപ്പെടുത്തുന്ന അധികാരബന്ധങ്ങള്‍ കുടഞ്ഞെറിയുകയെന്നതാണ് ആധുനിക ജ്ഞാനശാസ്ത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി. ആയുര്‍വേദത്തിനും അലോപ്പതിക്കുമെല്ലാം ഈ പരിമിതി ബാധകമാണ്. പാശ്ചാത്യചികിത്സാശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രയോഗം എപ്പോഴും രാഷ്ട്രീയനിരപേക്ഷമായിരുന്നു എന്ന് പറയുകവയ്യ. അസംഖ്യം തനതുചികിത്സാവിധികളും നാട്ടറിവുകളും ആധുനികചികിത്സാശാസ്ത്രം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന അലോപ്പതിയുടെ അധിനിവേശസമാനമായ കടന്നുവരവോടെ നിഷ്പ്രഭമാവുകയോ നാമാവശേഷമാവുകയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ശാസ്ത്രീയതയുടെ മാനദണ്ഡങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കുന്ന ഭരണവര്‍ഗതാല്‍പ്പര്യങ്ങളാണ് ഇതിനു പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചത്. കൊളോണിയല്‍ അധികാരബന്ധങ്ങള്‍ ആധുനികശാസ്ത്രത്തെ സ്വാധീനിച്ച അതേ അളവില്‍ ഇന്ത്യന്‍ സമൂഹത്തിലെ പരമ്പരാഗത-ഫ്യൂഡല്‍ അധികാരബന്ധങ്ങള്‍ ആയുര്‍വേദത്തെയും സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇന്ത്യന്‍ ദര്‍ശനത്തിന്റെ ആര്യന്‍പാരമ്പര്യവുമായി നിരന്തരം കലഹിച്ചുകൊണ്ടാണ് ആയുര്‍വേദം വികസിച്ചുവന്നത്. എന്നാല്‍ പില്‍ക്കാലത്ത് ആശയവാദികളുടെ കൈയിലെ ആയുധമായി ആയുര്‍വേദ ചികിത്സാശാസ്ത്രത്തെ മാറ്റിത്തീര്‍ക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ ശക്തിപ്പെട്ടു. ഇന്ത്യന്‍ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പുന:സ്ഥാപനമെന്നമട്ടില്‍ ഫ്യൂഡല്‍ അധികാരബന്ധങ്ങളെ പുനരാനയിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന പുനരുത്ഥാനവാദികളുടെ കൈയില്‍ മറ്റുപലതുമെന്നപോലെ, ആയുര്‍വേദശാസ്ത്രവും കരുവായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. സ്വാമി നിര്‍മ്മലാനന്ദഗിരി പങ്കുവയ്ക്കുന്ന ജീവിതവീക്ഷണവും പ്രപഞ്ചസങ്കല്‍പ്പവും ഈ പരിമിതികളില്‍നിന്ന് തീര്‍ത്തും സ്വതന്ത്രമാണെന്ന് പറയുകവയ്യ. എന്നാല്‍ കൊളോണിയല്‍ ജ്ഞാനപാരമ്പര്യത്തെയും ഫ്യൂഡല്‍ മൂല്യബോധത്തെയും വെല്ലുവിളിക്കുന്ന സര്‍ഗാത്മകചിന്തയുടെ മിന്നലാട്ടങ്ങള്‍ ഈ കൃതിയുടെ പ്രസിദ്ധീകരണം അനിവാര്യവും പ്രസക്തവുമാക്കുന്നു. ഈ ചെറിയ കാലയളവില്‍ ആയുര്‍വേദ ചികിത്സാ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ നാലാം പതിപ്പു പുറത്തിറക്കാനായതില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ചാരിതാര്‍ഥ്യമുണ്ട്.